شبنم صفاست آینه امتحان ما

ای مطرب جنونکد ه درد، همتی

تا ناله گل کند نفس ناتوان ما

چون صبح بی غبار نفس زنده ایم و بس

بوی بهار در قفس غنچه دا غ شد

از بس که تنگ کرد چمن را فغان ما

چون دود شمع وحشت ما را سبب مپرس