بوی بهار در قفس غنچه دا غ شد

تا ناله گل کند نفس ناتوان ما

چون صبح بی غبار نفس زنده ایم و بس

شبنم صفاست آینه امتحان ما

از بس که تنگ کرد چمن را فغان ما

چون دود شمع وحشت ما را سبب مپرس

آتش گرفته است پی کاروان ما