ابر است اگر بلند شود آسمان ما

داغیم چون سپند مپرس از بیان ما

در سرمه بال می زند امشب فغان ما

عرض کمال ما عرق آلود خجلت است

ما را چو شمع باب گداز آفریده اند

یعنی ز مغز نرمتر است استخوان ما

شبنم صفت ز بسکه سبکبار می رویم