رنگ شکسته آینه بی خودی بس است

عمری ست تخته است زحیرت دکان ما

پرواز ناله نیز به جایی نمی رسد

از بس بلند ساخته اند آشیان ما

یارب زبان ما نشود ترجمان ما

جز داغ نیست مائده دستگاه عشق

آتش خوردکسی که شود میهمان ما