آتش خوردکسی که شود میهمان ما

رنگ شکسته آینه بی خودی بس است

یارب زبان ما نشود ترجمان ما

جز داغ نیست مائده دستگاه عشق

با آنکه ما اسیرکمند حوادثیم

عنقاست بی نشان به سراغ نشان ما

کو خامشی که شانه کش مدعا شود