کو خامشی که شانه کش مدعا شود

آتش خوردکسی که شود میهمان ما

با آنکه ما اسیرکمند حوادثیم

عنقاست بی نشان به سراغ نشان ما

آشفته است طره وضع بیان ما

پیداست راز سینه ما بیدل از زبان

یک پاره دل است زبان در دهان ما