گرد رمی به روی شراری نشسته ایم

خالی مباد زین تب گرم استخوان ما

عرض فنای ما نبود جز شکست رنگ

چون شعله برگریز ندارد خزان ما

ای صبر بیش از ازین نکنی امتحان ما

از برگ و ساز قافله بیخودان مپرس

بی ناله می رود جرس کاروان ما