چو آمد به لشکر گه خویش باز

بگفت این و بر بست زرین کمر

سوی دشت دوک اندر آورد روی

همی شد خلیده دل و راه جوی

همان تیره گشت آن شب دیریاز

فرستاد بیدار کارآگهان

که تا باز جویند کارجهان