غفلت کم فرصتی میدان لاف کس مباد

تا به خاک از لغزش پاکاش باشد راه ما

چون حباب ازکارگاهاس می جوشیم و بس

جز شکست دل چه خواهد بود مزد آه ما

در صف آتش علمدار است برگ کاه ما

صبح هستی صررت چاک گریبان فناست

عمرها شد روز ما می جوشد از بیگاه ما