ازگل راز به مرغان هوس بو ندهد

ناله دامن نفشاند ز نی بیشه ما

گر به تسلیم وفا پا فشرد طاقت عجز

باده از خون رگ سنگ کشد شیشه ما

غنچه خامشی گلشن اندیشه ما

باغ جان سختی ما سبزه جوهر دارد

آب از جوی دم تیغ خورد ریشه ما