بیستون می شود آب از شرر تیشه ما

باغ جان سختی ما سبزه جوهر دارد

آب از جوی دم تیغ خورد ریشه ما

نفس گرم مراقب صفتان برق فناست

دل گمگشته سراغی ست زکیفیت شوق

نشئه بالد اگر از دست رود شیشه ما

وادی عشق سموم دل گرمی دارد