نشئه بالد اگر از دست رود شیشه ما

نفس گرم مراقب صفتان برق فناست

بیستون می شود آب از شرر تیشه ما

دل گمگشته سراغی ست زکیفیت شوق

وادی عشق سموم دل گرمی دارد

تب شیر است اگرگردکند بیشه ما

نخل نظاره شوقم سراپا بیدل