بر سیه بختی خود ناز دو عالم داریم

سامری نیست فسون قابل گوساله ما

عاقبت همچو چنار از اثر دست دعا

آتش آورد برون زهدکهن ساله ما

سایه دارد مژه ات بر سر بنگاله ما

همچو شمع از چمن آیینه ساغر زده ایم

گر رسد رنگ به پرواز شود هاله ما