سایه دارد مژه ات بر سر بنگاله ما

عاقبت همچو چنار از اثر دست دعا

آتش آورد برون زهدکهن ساله ما

بر سیه بختی خود ناز دو عالم داریم

همچو شمع از چمن آیینه ساغر زده ایم

گر رسد رنگ به پرواز شود هاله ما

آب باید شدن از خجلت اظهار آخر