تکمه اشک شبنم ست بند سحر قبای ما

در چه بلافتاده است ، خلق زکف چه داده است

هرکه لبی گشاده است آه من است و وای ما

جیب ففسن ریبده را بخیه خمی سکجاست

گرد خیال عاشقان رفت به عالم دگر

پا به فلک نمی نهد سر به رهت فدای ما

آه که همچوسایه رفت عمر به سودن جبین