در حرمی که آسمان سجده نیارد از ادب

هرقدم آه می کشد آبله در قفای ما

دور بهار لاله ایم فرصت عیش ماکم ست

داغ شدیم وداغ هم گرم نکرد جای ما

از چه متاع دم زند بیدل بینوای ما