جهات تنگ شد از پهلوی فراشی ما

در آتشیم چو شمع از ضعیفی طاقت

که رنگ رفته نجسته ست از حواشی ما

به هر زمین که فتادیم برنخاست غبار

ز نشئه می تمکین ما مگو بیدل

قدح در آب گهر زد ادب معاشی ما