پامال یاس گردید خون حنایی ما

درکارگاه امکان بی شبهه نیست فطرت

تمثال می فروشد آیینه زایی ما

زان پنجه نگارین نگرفت رنگ و بویی

یارب مباد آتش از شعله بازماند

خاک است بر سر ما از نارسایی ما

چون گل زباغ هستی ما هم فریب خوردیم