خاک است بر سر ما از نارسایی ما

زان پنجه نگارین نگرفت رنگ و بویی

پامال یاس گردید خون حنایی ما

یارب مباد آتش از شعله بازماند

چون گل زباغ هستی ما هم فریب خوردیم

خون داشت درگریبان رنگین قبایی ما

گر اشک رخ نساید بر خاک ناتوانی