صفا مفت است منگرکسوت پارینه مینا

مقیم گوشه دل باش ، گر آسودگی خواهی

که حیرت می شود سیماب در آیینه مینا

همان خاک سیه اکنون لباس دل به بر دارد

بهار نشئه ام ، عیش دماغم ، باده صافم

مرا باید نشاندن در دل بی کینه مینا

ادب کوشید در ضبط خود وتعطیل شد نامش