ز آنسوست گناههاگرازین سوست الاها

خوبان به ته پیرهن از جامه برونند

در غنچه ندارندگل این تنگ قباها

رحمت ز معاصی به تغافل نشکیبد

فریادکه ما بیخبران گرسنه مردیم

با هر نفس ازخوان کرم بود صلاها

گه مایل دنیایم وگه طالب عقبا