تبسم پاشی صبح است چین دامن شبها

درین محفل که دارد خامشی افسانه راحت

به هم آوردن مژگان بود بربستن لبها

زگرد وحشت ما تیره بختان فیض می بالد

سبکتازان فرصت یک قلم رفتند ازین وادی

سراغی می دهد موج سراب از نعل مرکبها

غبار جنبش مژگان ندارد چشم قربانی