سراغی می دهد موج سراب از نعل مرکبها

زگرد وحشت ما تیره بختان فیض می بالد

تبسم پاشی صبح است چین دامن شبها

سبکتازان فرصت یک قلم رفتند ازین وادی

غبار جنبش مژگان ندارد چشم قربانی

قلم محواست هرجا صاف گردد نقش مطلبها

ز حاسدگر امان خواهی وداع گرمجوشی کن