ز حاسدگر امان خواهی وداع گرمجوشی کن

سراغی می دهد موج سراب از نعل مرکبها

غبار جنبش مژگان ندارد چشم قربانی

قلم محواست هرجا صاف گردد نقش مطلبها

زمستان سرد می سازد دکان نیش عقربها

فلک کشتی به توفان شکستن داده است امشب

ز جوش گریه ام رنگ ته آبندکوکبها