فسردن بود ننگ اعتبار ما سبکروحان

زمستان سرد می سازد دکان نیش عقربها

فلک کشتی به توفان شکستن داده است امشب

ز جوش گریه ام رنگ ته آبندکوکبها

گرانجانی فسونها خوند و پیداکرد قالبها

شرارکاغذ ما درد آزادی گلستانی

چرا ما را نمی خوانند این طفلان به مکتبها