بنازم نام شیرینی که هرگه بر زبان آید

گرانجانی فسونها خوند و پیداکرد قالبها

شرارکاغذ ما درد آزادی گلستانی

چرا ما را نمی خوانند این طفلان به مکتبها

چوبند نیشکرجوشد به هم چسبیدن لبها

غبار تیره بختیها به این لنگر نمی باشد

نمی آید برون چون سایه روزم بیدل از شبها