دانه دل راشکست ازآسیای چرخ نیست

موج چون ماهی نیقتد در خم قلابها

رنجش روشن ضمیران لمعه تیغ است وبس

موج می گردد نمودار از شکست آبها

سوده کی گردد گهر ازکردش گردابها

کردغفلت جوش زدچندانکه واکردیم چشم

همچو مخمل بود در بیداری ما خوابها