گاه آهم می رباید گاه اشکم !می برد

نغمه گم شد در غبار وحشت مضرابها

می دهد زخم دل از بیدادشمشیرت نشان

می توان فهمید مضمون کتب از بابها

نقد من یک مشت خاک واین همه سیلابها

آنقدر بر یاس پیچیدم که امیدی نماند

پای تا سر یک گره شد رشته ام از تابها