از نوای حسرت دیدار هم غافل مباش

گل زبرگ خویش دارد پشت بر دیوارها

دل ز دام حلقه زلفت چه سان آید برون

مهره را نتوان گرفتن از دهان مارها

ناله دارد بی تو مژگانم چو موسیقارها

دستگاه شوخی دردند دلهای دو نیم

نیست بال ناله جز واکردن منقارها