درد می فهمد زبان نبض این بیمارها

گوشه گیران غافل از نیرنگ امکان نیستند

می خورد برگوش یکسر معنی اسرارها

باعث آه حزین ما همان از عشق پرس

بال و پر برهم زدن بی شوخی پرواز نیست

بی تکلف نغمه خیزست اضطراب تارها

ختم کردار زبانها بی سخن گردیدن است