کجکلاهی می زند موج از شکست کارها

بسکه درهرگل زمین ذوق تماشا خاک شد

پشه می آرد برون نظاره ازگلزارها

فقر در هرجا غرور یاس سامان می کند

خواب راحت بسته مژگان به هم آورد ن است

سایه می گردند از افتادن این دیوارها

چون سحر سعی خروشم قابل اظهار نیست