مانند موج گوهر جولان پیش و پسها

از حرص منفعل شد خوان گستر قناعت

برد از شکر حلاوت جوشیدن مگسها

درعرصه گاه تسلیم از یکدگرگذشته ست

افغان به سرمه خوابیدکس مدعا نفهمید

آخر به خاک بردیم ابرام ملتمسها

چون ناله زین نیستان رستن چه احتمال است