تا شود روشن سوادکلبه تاریک من

خواهد از خاکم غبار انگیخت این ابرامها

آتشم از بیم افسردن همان در سنگ ماند

رهزن آغاز من شدکلفت انجامها

می گذارد چشم روزن عینک ازگلجامها

صیدمحرومی چومن در مرغزاردهر نیست

می رمد از وحشتم چون موج دریا دامها