می توان از آستانم ریخت رنگ بامها

صیدمحرومی چومن در مرغزاردهر نیست

می رمد از وحشتم چون موج دریا دامها

بس که بنیادم زآشوب جنون جزوهواست

از بلای عافیت هم آنقدر ایمن مباش

آب گوهر طعمه خاک است از آرامها

پیچ وتاب شعله دل نامه پیچیده ا ی است