بی سراغی نیستند این بوی گل احرامها

سخت دشوار است قطع راه اقلیم عدم

همچو پیک عمر باید از نفس زدگامها

مقصد وحشت خرامان نفس فهمیدنی ست

نشئه عیشی که دارد این چمن خمیازه است

بر پر طاووس می بندم برات جامها

هیچکس در عالم اقبال فارغ بال نیست