جوش بهار جسم است آثار سخت جانی

میدان خزیده یکسر در خانه کمانها

این وادی غرورست فهمیده بایدت رفت

در جاده است اینجا خواباندن سنانها

جوهر فکنده بیرون زین رنگ استخوانها

پروازتا جنون کردگم شد سراغ راحت

بردیم با پر و بال خاشاک آشیانها