بی تاب وصال است دل اما چه توان کرد

افسرده چو خون رگ تار است بیانها

از حسرت گلزار تماشای تو آبست

چون شبنم گل آینه در آینه دانها

جسم است به راهت گره رشته جانها

آنجاکه بود جلوه گه حسن کمالت

چون آینه محو است یقینها وگمانها