آن کیست شود محرم اظهار و خفایت

دریا ز میان غافل و ساحل زکرانها

عمری ست که نه چرخ به رنگ گل تصویر

واکرده به خمیازه بوی تو دهانها

آیینه خویشند عیانها و نهانها

بر اوج غنایت نرسد هیچ کمندی

بیهوده رسن تاب خیالند فغانها