تو در آغوشی و من کشته از دور دیدنها

زدیم از ساز هستی دست در فتراک بیتابی

نفس ما را به رنگ صبح شد دام رمیدنها

ز نیرنگ فسون پردازی الفت چه می پرسی

ز اوج اعتبار آزاده ام گرد ره فقرم

نباشد دامن کوتاه من مغرور چیدنها

نگردی محرم راز محبت بی شکست دل