شبی از بیخودی نظاره آن بی وفاکردم

که یک گردن نمی ارزد به چندین سر بریدنها

همان بهترکه عرض ریشه در خاک عدم باشد

به رنگ صبح، برق حاصل است اینجا دمیدنها

کنون چشمم چوشمع کشته داغ است ازندیدنها

به سازمحفل بیرنگ هستی سخت حیرانم

که نبض ناله خاموش است و دل مست شنیدنها