ز شرم نرگس مخمور او چندان عرق کردم

مگر از لغزش پابندم احرام دویدنها

شرارم ، شعله ام ، رنگم ، کدامین طایرم یارب

که می خواند شکست بالم افسون پریدنها

که سرتا پای من میخانه شد ازشیشه چیدنها

ز احوال دل غمدیده بیدل چه می پرسی

که هست این قطره خون چون غنچه محروم از چکیدنها