مگر از لغزش پابندم احرام دویدنها

سرشکم داشت از شوقت گداز آلوده تحریری

به بال موج بستم نامه در خون تپیدنها

چو اشکم ، ناتوانی رخصت جرات نمی بخشد

شرارم ، شعله ام ، رنگم ، کدامین طایرم یارب

که می خواند شکست بالم افسون پریدنها

ز شرم نرگس مخمور او چندان عرق کردم