ازگردشکست دل رنگی ست بر این روها

نیرنگ طلب ما را این دربدری آموخت

قمری به سر سرو است آواره کوکوها

برغنچه ستمها رفت تاگل چمن آرا شد

صید دوجهان ازعدل درپنجه اقبال است

پرواز نمی خواهد شاهین ترازوها

تا لفظ نگردد فاش معنی نشود عریان