امید رسا داریم چون سر به ته موها

خست زکرم کیشان ظلم است به درویشان

برسبزه دم تیغ است لب خشکی این جوها

ما سجده سرشتان راجز عجز پناهی نیست

هر کس ز نظرهاجست از خاک برون ننشست

واماند ه این صحراست گرد رم آهوها

این عالم اندوه است یاران طرب اینجانیست