کوشش به دیر وکعبه تحقیق ره نبرد

آسوده ام به خواب عدم زین فسانه ها

پرواز بی نشان مرا بال رنگ نیست

گو بیضه بشکند به کلاه آشیانه ها

آواره ماند ناوک من زین نشانه ها

هر عضو من چو شمع ادبگاه نیستی ست

تا نقش پا سر من واین آستانه ها