تا نقش پا سر من واین آستانه ها

کوشش به دیر وکعبه تحقیق ره نبرد

آواره ماند ناوک من زین نشانه ها

هر عضو من چو شمع ادبگاه نیستی ست

آتش زدند شب و رقی را در انجمن

کردیم سیر فرصت آیینه خانه ها

در دامگاه قسمت روزی مقیدیم