به اقبال ادب گر نسبتی داری مهیاکن

جهانی می خورد آب از تلاش خودگدازیها

کمال از خجلت عرض تعین آب می گردد

خوشاگنجی که در ویرانه دارد خاکبازیها

گریبانی که از سر نگذرد گردن فرازیها

تو با ساز تعلق درگذشتی از امل بیدل

ندارد رشته کس بی گسستن این درازیها