ما را به تماشای جهان دگر افکند

ذکر حق و برهم زدن و سرشکنیها

چندان که دمدنخل ، سرریشه به خاک است

ذلت نبرد جاه ز تخمیر دنیها

پرواز بلندی به قفس پرفکنیها

الفت قفس زندگی پا به هواییم

باید چو نفس ساخت به غربت وطنیها