مگر این حلقه ها بردرد از ره بی سنانیها

طبیعت همعنان هرزه گویان تا کجا تازد

خیالم محو شد ازکثرت مصرع رسانیها

ز تشویش کج آهنگان گذشت از راستی طبعم

ز استغنای آزادی چه لافد موج درگوهر

به معنی تخته است آنجا دکان تر زبانیها

چه ریشد دستگاه فطرتم تار خیال اینجا