که سنگ اینجا شرر می گردد از وحشت کمینی ها

نیاز من عروج نشئه ناز دگر دارد

سپهر آوازه ام بر آستانت از زمینی ها

دل رم آرزو مشکل شود محبوس نومیدی

نفس دزدیدنم شد باعث جمعیت خاطر

به دام افتاد صید مطلبم از دام چینی ها

غبار فقر زنگ سرکشی را می شود صیقل